ZAMAN HER ACIYI UNUTTURMAYA YETER MI?

Kapatti gozlerini, simdi hersey daha netti. Evde ekmek bitmisti, evet evet sofra hazirdi, bir tek ekmek eksikti. Daha ekmek bitmis dememe kalmadan, bizim ufaklik atlamisti bile. “Ben hemen alip gelirim” demesiyle bozuk paralarini saymaya baslamisti. “Baban da alsa olur” derken, o coktan cikmisti, 2’ser 2’ser merdivenlerden inme sesi duyuluyordu, 5 dakikaya kosesi yenmis ekmegi getirirdi. Ayni ben diye dusundu, tam da oyle degil miydi, heyecanli, kipir kipir bir cocuktu, annesi “seni izlerken yoruluyorum” derdi hep. O zamanlar ne kadar da cabuk gecmisti, simdi kendi boncuk gozlu cocugunun hizina yetisemiyordu. Neredeyse 3 aylik hamileyken anlamisti hareketli olacagini, herkesin agzinda olan hiperaktif mi olacak dusuncesine bile kapilmisti bir ara. Olsun ne farkederdi ki, icinde hissettigi en ufak kipirtidan, butun vucudu mutluluk dolmuyor muydu? Onlarin bir parcasi, sevgilerinin en guzel meyvesiydi. Hayalini kurmadan, 1 dakika bile onu dusunmeden geciremiyordu. Aslinda cok heyecanlanmak icin erkendi ama elinde degildi, kesinlikle arkadas gibi olmalilardi. Zaten erkek cocuklar annelerine duskun olur demislerdi. Sahi ne zamandan beri boyle anneannesinden duydugu laflara inanir olmustu. Her anini fotograflarla olumsuzlestirmek istiyordu. Nasil olacakti, simdi icinde buyuyup ilk aglama sesiyle dunyaya gelecek, ilk adimi illa videoya cekilecek, ilk yasi cok guzel kutlanacak, bisiklete binmeyi cabuk ogretecekti. Kendi gibi kofte, patates canavari olur muydu acaba, simdiden acilan istahina bakilirsa kesin olurdu. Nasil oluyordu da insan her bebeginde ayni hisleri tekrar tekrar yasiyabiliyordu.

Yine annesini dusundu, asil anne olunca anlarsin dedigi zamanlar geldi gozune. Cidden anne olduktan sonra anlamisti, dunyadaki hicbir sevgi annenin yavrusuna hissettigi ile karsilastirilamazdi. Kocasini, annesini, babasini da cok seviyordu ama boncuk gozlusunun, preseslerinim saclarinin teline zarar gelse, icindeki yangin sonmuyordu. Aman saglikli olsun da hersey bir sekilde yoluna girerdi. Nerden de geldim simdi buralara diye dusundu, 14 yasinda benim boncuk gozlum artik, oyle ilk adimi, ilk kelimesini coktan gecti. Istedigi gibi arkadas da olmuslardi. Kucuk adam gecenlerde ilk defa asik bile olmustu. ‘Kantinde oglen yemek arasinda bir arkadasima pasta ismarladim, o yuzden bugun bana biraz daha fazla para lazim’ derken yuzunun hafif pembelesmesinden anladim. Anlatti sonra, ayni siniftalar, dersler arasina sikistirilmis tenefuslerde ask yasiyorlar. Ne kiymetlidir o kisacik 10 dakikalar dedim. 

Sahi ne kadar olmustu ekmek almaya cikali, bakkal surasiydi. Aslinda ortalik karisik cok da evden gitmesini istememistim ama bu kadar da baskici olmamak lazimdi. Bu ne bicim kapi calmak, neler oluyor, gozlerim karariyor, goruntuler yine ayni yerde karisiyor, hastane mi, vurulan kim, nasil, cok kan mi var, kim dediniz, nasil olmus. Sonrasi hep bulanik, evet bu benim boncugum, hep yatakta, beyaz onlukluler etrafinda, cok yaklasip koklayamiyorum bile, hep borular, sargilar basinda. Aci cekiyor, o aci cekiyor hastane yataklarinda, ben oluyorum hic uyku tutmayan koltugumda, zorla goturuldugum yatagimda. Daha 15 yasinda o, yuruyecek cok yolu, gorecek cok gunu, atacak cok kahkahasi var. Ne kadar oldu hic gulusunu duymadim, 269 gun mu, halbuki o guldukce ben bakmaya doyamazdim. Omrumun anlami, tam 269 gundur hayat mucadelesi mi veriyor? Nerde benim kofte, patates canavarim, gozumun onunde eriyor, igneyle besleniyor, 15 yasinda 16 kilo ama gucludur o, cok guclu atlatacak. Hele bir iyilessin, ben ona istedigi herseyi yaparim, bu verdigi kilolari 1 ayda aldiririm. Iyilesiyor dimi, iyilesecek, sonuclar iyi degil mi, inanmam ben, iyi olacak benim kara gozlu, masum bakisli prensim. Duymuyorum ben artik, hicbir annenin duymaya dayanamayacagi bir haberi soylemeye calisiyorlar, ben omrum boyunca hic duymasam. Olamaz, ne dediler, hayir, sonrasinda cok kan var, baska bir goruntu yok, her yer kan revan. Hem kan ruyayi bozar, ruya dimi, acacagim gozumu, bitecek bu hayatimin en kotu kabusu, bitmeyen cilesi. Ruyalarin tersi cikar, ne kadar uzadi bu omurluk ruya. Hadi ben aciyorum gozlerimi, sen de ac boncugum gozlerini, eger sen gozlerini acmayacaksan, ben de bundan sonra omur boyu acmasam da olur gozlerimi...