Hic kosulsuz sevmek ve sevilmek ne kadar guzel bir sey. Ablacigimla ben bunu taaaa kucucukken hissettigimiz icin ne kadar sansliyiz. Hele de ben ekstra sansliyim, neden mi cunku dunyaya gozumu actigimdan beri en yakin 2 yoldasim, 2 sirdasim, yol gosterenim, dert ortagim, kahkaha arkadaslarim var.
Ilk defa annemden ogrendik biz otoritenin kizarak, bagirarak veya guc gostererek olmayacagini. Insan en cok gercekten sevdiginin sozunu dinler, sevdigi uzulmesin diye elinden geleni yapar. Yani kucukken ufak yaramazliklarimiz (ne kadar ufak bilemeyecegim gerci:)) olmustur ama belli bir yasa ulastiktan sonra annecigimizi uzmemek icin elimizden geleni yaptik biz, artik hatamiz olmussa da affola. Ama ne kadar ne yapsak da nafile, annecigimizin hakkini odemek ne mumkun.
Su yasimiza geldigimizde hala‚ "insallah ileride annemiz gibi oluruz" diyorsak, artik siz yapin hesabini. Oyle guzel anilar biriktirdik ki biz uc kiz kardes, uc arkadas (yanlis anlasilmasin, annem, ablam ve benden bahsediyorum tabi ki:)) yeri geldi anisin yesil gozlerini cakmak cakmak acmasi ile aniden frene bastik, sonuc basimiza gelecek nice buyuk belalardan kurtulduk sayesinde. Gerci sozunu dinlemedigimizde neler oldugunu vucudumuzda olusan kalici dusme izlerinden hala hatirlariz ya neyse kucuktuk o zamanlar:)) yeri geldi birbirimizin gozlerine bakinca bitmeyen gulme krizlerine de girdik.
Yuzmeyi, masa tenisini, tavlayi, turnike atmayi hep ondan ogrendik, sonuc kendisine pek rakip olamadik ya neyse:) Ama hepsinden onemlisi kucuk seylerden mutlu olmayi, sukretmeyi, azimli olmayi ve hayallarine, ideallerine simsiki tutunmayi ogrendik. Bunun yaninda matematigin temelini, guzel oje surmeyi, masa duzeninin onemini, dik durmak gerektigini, topuklu ayakkabi ile yurumenin inceliklerini, hizli yemek yapmayi, yaparken bir taraftan da toplamayi, kitabini yanindan eksik etmemeyi ogrendik. Varligi bize hep en buyuk destek canim annemizin, Allah’im basimizdan eksik etmesin insallah.
Asla yasini soylemekten cekinmez bizim pamuk prensesimiz, cunku hep hissettigi yastadir o. Bu enerjisi, guzelligi de hic eksilmesin insallah. Atom karincadir, benden istedigi cok seyi daha ben kalkmadan alip gelmisligi coktur:) Hele de bir yerlere hazirlanirken sakin sakin ayaginin altinda dolasanlara hic tahammul edemez. Rengi ve dakikligi acisindan icine bir Alman kactigini dusundugum canim annem, ne beklemeyi sever ne de bekletmeyi. Saci, basi, makyaji, kiyafeti tum detaylara dikkat etmesine ragmen her zaman vaktinde hazir olan anisimiz son dakikada kapi onunde babami bekleyerek Turk standartlarini sasirtir:)
Icinin guzelligi disina yansimis sozu cok da dogrudur, bakiniz canimiz, omrumuz annecigimiz. Aslinda eminim her anne sefkatlidir, ozeldir, guzeldir ama biz kucuklugumuzden beri boyle bir anneye sahip oldugumuz icin cok sukrettik hala da ederiz. Anne sever ama sevdigini gosterebilmek de onemlidir, biz bunu doyasiya hissettik. Iyi ki de sevdigini cok gosterme simarir sacmaligi hic yoktu bizim hayatimizda. Mutluyuz, duaciyiz, binlerce kez sukrediyoruz boyle bir annemiz olduguna, gercek sevmenin, sevilmenin nasil bir sey oldugunu cok kucucukken ogrenmemize, dunya iyisi, varligi yasam sebebimiz olan bir ornegimiz olmasina ve annecigimizin guzelliginden az bucuk da olsa nasiplenmemize:)
Tekrar diyorum Allah seni basimizdan eksik etmesin pamuk prensesimiz, omur boyu mutlu, saglikli, sihhatli, huzurlu ol. Bugun senin gunun, anneleri gunun kutlu olsun, daha nice nicelerine insallah. Bir anneler gunu daha yaninda degilim ama kocaman opucugumu hisset ne olur, ablacigim da opecek benim icin seni. Hatta ac sen simdi o pamuk kollarini, kocaman sarilayim, birakma sakin, daha opmeye doyamadim….
No comments:
Post a Comment